Discrimination is prejudge to a person or a group for their
specialities over the gender, age, race, etc. Of course, discrimination is
always negative and it is very inconvenient in all over the world. In my final
project, ı will show you a type of discrimination over the gender issue which
is discrimination in football between men and women. All over the world,
football is very big industry and every year, that football industry is developing
very evidently. Whe the football is developing, we can easily see lots of its
positive and negative ways. It is a well-known fact that, mostly, football is
played by men in all over the world. We can easily say that women is stay
behind in playing football all over the world. From past to present, that
appearence generated a type of discrimination in football between men and
women. In Turkey, there is a myth which is between men, “women cannot
understand football. They cannot comment about the football and also they
cannot play football. It is impossible. People who is playing or played
football in the past understand and comment about football very well.” However,
in Turkey women’s approach to the football is very developing and they
challenge and argue with men very hardly. Moreover, in Turkey, there is an
application in football which is “women and children can go to the punitive
football matches free without men.” This application creates some big arguments
about discrimination between men and women.
I divided my project into two parts which are the media part of the topic and the interviews. Firstly, in media part of topic, ı will show you some real news from the media (especially, television program and the internet news) which are about the discrimination in fottball between man and women and being football fans and supporting the teams over the women. In addition, ın the media part, ı will show you some comments and photograps which are related to the topic and taken from the social media. In the second part of the project, ı will share you my interviews with Simge Fistikoğlu and Banu Yelkovan who are journalist and television producer and sports writer from Turkey. Also ı will share my another interview with Ezgi Marangoz who is mad about the football and she is always going to football matches especially Galatasaray matches. I have talked with them about discrimination in football and the application which is women and children can go to the punitive matches.
Football is one of the most inportant issue in Turkey and
football media is very strong and widespread too. That’s why, discrimination in
football between men and women has a wide part in the media. The most important
issue we have ever seen in football discrimination occured two years ago in a
live television football program. There was an argument between Umit Ozat who
is former football player and now tv comantator and Simge Fistikoglu who is a
television presenter and interested football too much. In Haberturk TV’s
program “Bizim Stadyum”, Umit Ozat said that, he don’t listen to the women in
football, he wants to talked with somebody about football who has same football
ideas and level with him. He also said that, “football is game for men and
women cannot understand or comment football”. When Simge Fistikoglu started to
comment football in the program, Umit Ozat intervened in said that, “Have you
ever played football proffesinally? If yes, tell me what is real football”.
Then he abandoned the studio and didin’t come back again.
That situation is a typically an example of the discrimination in football betwen men and women. Umit Ozat humiliated themself in the program for doing dicrimination, because the other guests of the program also haven’t played football in their life. He also took some hard reactions from other guests of the program. Unfourtunately, many men in Turkey think like Umit Ozat and they never argue with any other people in that topic. During the program, The argument agitated to the social media very much. Umit Ozat also took very hard reactions in social media. Everybody said that, he has done a big discrimination and and they found her right.
After the program, most of the famous people made some important comments over the social media and their newspaper columns. Their mutual thoughts are “football is just a gane and also a way of making fun. The presjudgements are very needles. We don’t have to make any prejudgement in any topic related to men and women.” They also said that, “women are more brave than men. They as questions and they think more wisely than man. In football, at least two man come together to watch football match, but they never create same ideas and thought parallel, but if two women come together to watch a football match, they understand same things and they creates same ideas about football.” Lastly, they have told that, “everybody who loves football, understand football. Don’t discriminate women and men in that condition” Therefore, they also support and justify Simge Fistikoglu in that argument.
Approximately half of two years ago, the important application about
football realet to men and women was applied by Turkish Football Federation
which is “women and chldren can g oto the punitive matches freely”. In that
time, that application caused very big arguments and it comes very
controversial issue in Turkey. The first punitive football match have been held
between Fenerbahce and Mamisaspor teams in 21th of September at 2011. It is the
first time, women and children went to the punitive football match freely and
without men.
After that, in all the sports program, women and children was
preffered talking too much rather than the football match. To give an example,
the most popular sports program Telegol’s reporter made an interview with women
football fans and they were very hapy to been in a football match without men.
They said that, they also support their team very well and nobody looked fort
he men in the game. The Telegol’s commentators also support the women and and they
thought that women also support their teams as good as men. During the
interview, a funny moment happened. Although, the games’s result was 1-1, one
woman fans said that, we win the match 2-1. This moment can caused a little bit
laughing in the studio.
In the social media , most of the poeple, especially men had some reactions againts women fans. They said that, they don’t know the football rules especially offside. Also when the ball go out, they assume it it goals and they start to be happy. Moreover, they said that, “women are also swearing and using the slang words. Why they go to the punitive matchs freely?” That generated a big problem between men women football fans in the social media.
When the application in football was generated, in that days,
some funny rumors has been told in social media. One of these rumors is, man
can go to the match to incognito. At the same match which is between Fenerbahce
and Manisaspor, people created a big allegetion over the social media. In that
match, a woman Fenerbahce fans has assumed that she is a men and he rapleced
their identification for going to the match easily. Her photo was shared
millions of of the people in the social media. Most of the people insulted to
the women over the social media. People said that, there is a man in the
football match. He incognito and went to the football match to be a women. When
the women learned that situation, she started to have a big psychological
destruction. She has struggled against people who insult her over the gender issue
and she went to the law against that people and she also struggled to prove her
gender, being women to use media. So, all of the people understood that, she is
a women and she is married and have two children. That situation had a wide
part of the media and in these days, most of the newspapers and internet
websites carried the situation to the headlines and that case had a big
newsworthy in these days.
Nazlı Erdol from Posta Newspaper wrote an article in 9th December at
2012 after the Fenerbahce-Antalyaspor which is played with just women and
children. She collected his observations about women fans and brought together
in that article. She divided her article into four part. Lets look at that four
parts:
'AYY DÜŞME!'
- Kadınlar her yerde anaç. Evde, okulda ve hatta tribünde.
Fenerbahçeli bir futbolcu düştüğünde "Ay düşme" gibi sesler
duyuluyor. Ama tabii aynı anaçlık rakip takım oyuncuları için geçerli değil,
onlar her daim numara yapıyor.
- Hep bir ağızdan şarkı söylemeyi çok sever kadınlar, biliriz.
Stadyumda da geçerli bu durum, "Samanyolu" en güçlü söylenen şarkı.
Bir de "Ayağa kalkmayan cimbomlu olsun" en etkili tezahürat, herkes
ayağa kalkıyor bir anda...
ALKIŞLAR VOLKAN'A
- Kadın taraftarların çoğu Volkan'a hayran olsa gerek. En çok
alkış alan futbolcu Volkan Demirel. En rahat kurtarışları bile ayakta
alkışlanıyor, akabinde tezahürat başlıyor.
- Maalesef kadın taraftarlar pozisyonlara pek hakim değil.
Henüz tehlike geçmeden, top ceza sahasından çıktı diye bol bol alkışlıyoruz.
BOL BOL FOTOĞRAF
- Devre arası demek, 15 dakikalık fotoğraf çekme arası demek!
Herkes formasını, atkısını düzeltip, saçını tarayıp sırtını sahaya veriyor ve
patlasın flaşlar! Dün Fenerbahçe ilk yarıyı 2-0 yenik kapattı, kimsenin umurunda
değildi.
- Korner direğine yakın olanlar için her korner yine bir
fotoğraf ziyafeti. Dün maçın sonlarına doğru Caner üç korner kullandı. Kadın
taraftarlar Caner'in bir bakışı için bir hayli uğraştı diyebiliriz.
"Caneeer, Caneeer..." nidaları Lacivert tribünde yankılandı.
'GOL MÜ OLDU?'
- Kadınlı tribünlerde "Gol mü oldu" lafını sıklıkla
duyabilirsiniz ama "Çok şık plase", "El var", "Sola
ver sola" ve bir klasik olarak "Ofsayt hocam" gibi cümle ve
cümleciklere rastlamak zor. Her pozisyon ise adeta bir korku filmi, her yerden
çığlıklar yükseliyor. Ertesi gün hem boğazda hem de kulaklarda acı hissetmek
olası.
Link of the whole article:
In addition, Hurriyet Newspaper accumulated the social media
humors afer the that controversial application in 18th Sebtember at 2011. Lets
look at what was written:
“Şekerpare filmi gibi: Şekerpare filmindeki gibi maça
çarşafla giren erkekler olur mu? Görevli: Aç yüzünü göreyim. Çarşaflı erkek:
Namahremdir. Açamam...
Yabancı madde: TFF’nin kararından önce sahaya atılanlar;
telefon, çakmak, ayakkabı... Karardan sonra; ayna, cımbız, ruj... Şıklar ve rüküşler: Kameramanlar artık maç
yerine 90 dakika güzel kadınları ekrana getirir. Haftanın şıkı, rüküşü
seçilebilir.
Ucuz ruj atın: Kızlar, Chanel, Dior, Guerlain gibi pahalı
rujları rica ederim sahaya atmayın, marketten alın şimdiden en dandiklerinden,
lazım olur.
Kayıp çocuk anonsu: Eyvah eyvah. Statlarda şimdi bol bol 6
yaşlarında bir çocuk kaybolmuştur anaonsu duyacağız.
Kadınlar matinesi: Seyircisiz maçlar out, kadınlar matinesi
in.
Fazla peruğu olan: Artık “Fazla peruğu olan var mı” diye
sorular çoğalabilir stat önlerinde.”
Moreover, in my project for media part, ı want to show you
another article which was written by Gulengul Altınsay in Taraf Newspaper. She
had a critical approach to punitive match application. She said that, Turkish
Football Federation made a good desicion to remove playin football matches
witout fans, however they used women and children to take that desicion and
indeed, they had a big mistake. They tried to destroy a problem which is
actually held by men, but Turkish Football Federation used women and children
to destroy that problem. She also said that in Turkey, women couldn’t be
attract any type of sports branch, especially there is no any action the drow
attention to women football, but if there is a problem in football related to
men, women can be used to romeve that problem.
Also, ı agree with the writer. That application creates a
discrimination between men and women. Women can be use an element of the
punishment. Of course, that application gives women to show their football
interests, but during and after the match they become a n element of kidding
and joking.
Link of the whole article: http://www.taraf.com.tr/gulengul-altinsay/makale-bizim-erkekler-kadinlar-ve-cocuklar.htm
 |
| http://gss.gs/X8p |
Lastly, ı will show you there different photograph which are
related to my topic. In these photos, women pay attention to the football
matches too much and they find an opportunity to show their football interest.
They prepare some banners which are “Bütün kızlar toplandık”, “Tacı da biliriz,
ofsaytı da… Maçı da statta izleriz”. They support and claim that they know all
about the football rules and if they want, they watch the football match in the
staduim. Nobady can prevent it. In the last photo which was taken from Twitter
man also support the women fan which are working their teams. It shows us,
anyone who loves football can understand football and support their team. The
sexual discrimination in football is very needles.
 |
| http://gss.gs/VIr |
Makalenin röportaj kısmına geldiğimizde de çok önemli
detaylar göreceğiz. Konumla alakalı iki kadın gazeteci Simge Fıstıkoğlu ve Banu
Yelkovan ile futbolla çok yakından ilgili, tüm futbol maçlarını büyük bir
ilgiyle takip eden, Galatasaray taraftarı arkadaşım Ezgi Marangoz ile röportaj gerçekleştirdim.
Önce Simge Fıstıkoğlu ile başlamak istiyorum. Kendisiyle yaptığım söyleşide
genel olarak mesleki durumundan ve Ümit Özat ile yaşadığı tartışmadan söz
ettik.
Simge Fıstıkoğlu’na öncelikle erkeklerin egemen olduğu bir
sektörde çalıştığını ve bu duruma adapte olmanın zor olup olmadığını sordum.
Kendisi ise şu şekilde cevap verdi: “Adapte olmakta çok zorlanmadım. Ben zaten
insanları kadın erkek diye ayırmam, sadece insan olarak kabul ederim. Şöyle
zorlukları oldu tabi ki, spor servisinin kalabalık olduğu dönemlerde 12 erkeğin
yanında tek kız olduğunuz zamanlarda küfüre karşı artık bağışıklık kazanıp
normal karşılamaya başladım. Profesyonel deformasyon bu galiba. Spor servisi gibi adrenalinin yüksek olduğu
birimlerde heyecanlı ve agresif olabiliyorlar ama ben zaten çok soğukkanlı
olduğum için bunlara çok çabuk alıştım. Hatta şunu söylüyorum belki 12 kadın
olsaydık bu kadar rahat edemezdim. Ama ben tek olduğum için onlar da bana
ihtimam gösterdiler.”
Bu durumun daha da üstüne giderek, Fıstıkoğlu’na, spor
servisindeki diğer çalışanların bu duruma ne kadar şaşırdıklarını sordum ve
genelde çoğu erkekte, kadınlar bu işten anlamaz düşüncesi olduğunu da ekledim.
Simge Fıstıkoğlu’nun yanıtı şu şekilde oldu: “Hayır böyle bir
durum hiç olmadı. Çünkü bu sizin onlara nasıl yaklaştığınız, kendinizi nasıl
anlatığınızla alakalı. Önyargıyla çok karşılaştım mesleğim boyunca, hala
karşılaşıyorum. Maalesef bunu ben söylüyor olmak istemem ama herkes söylediği
için biraz daha rahat kurabiliyorum bu cümleyi; güzel kadın olmanın böyle bir
dezavantajı vardır. Ben kendimi güzel bulduğum ya da kendimi böyle tanıttığım
için değil ama insanlar, güzel bir kadınsa önce bir önyargıyla bakar. Gerçekten
yetenekli olup olmadığını zamanla kanıtlaman gerekir. Bu anlamda çok önyargıyla
karşılaştım ama sadece kadın olduğum için onlar bana hiçbir zaman kabaca bir
şey yapmadılar.”
Yukarıda da bahsettiğim gibi, iki sene önce, Simge Fıstıkoğlu
katıldığı bir televizyon programında eski futbolcu Ümit Özat ile bir tartışma
yaşamıştı. Kendisine, bu konu hakkındaki görüşlerini ve bu durumun kendi
popülaritesine değer katıp katmadığını sordum.
Simge Fıstıkoğlu öncelikle şu cümleleri söyledi: “Ben çok
şaşırdım. Altı yıl boyunca Habertürk’te yüzlerce program yaptım. Canlı
yayınlarım da oldu, bant röportajlarım da oldu. Canlı yayınlarımda çok önemli
isimleri ağırladım. Yani, Oğuz Çetin’den Fatih Terim’e Şenol Güneş’ten Ertuğrul
Sağlam’a kadar Türkiye’de hakikaten önemli futbol adamları desek ilk 10 a
girecek isimlerin belki en az yedi, sekiz tanesiyle röportaj yaptım. Kulüp
başkanlarından Özhan Canaydın’la, TFF Başkanı Haluk Ulusoy’la, Levent Bıçakçı
ile röportaj yaptım. Yani isimlerini hakikaten hatırlayamıyorum. Hepsi bana
‘’siz’’ diye hitap etti, hiçbiri bana “bir kadın” gibi şeyler demedi. Üstelik
bir canlı yayında böyle bir tepki hiç görmedim. O da o kişiyle alakalı bir
durum, şanslıyım canlı yayındaydık. Dolayısıyla herkes gördü neyin ne olduğunu.
Fikrine gelirsek, herkesin fikrine katılmak zorunda değilim. ‘’Kadınlar
futboldan anlamaz, erkek kadar anlamaz’’ gibi istediği cümleleri kurabilir. Bir
noktaya kadar anlamaya çalışırım, diyorum ya anlayıp anlamam da önemli değil. O
onu bağlar, ama tarz, üslup hayatım boyunca önemsediğim bir konu oldu. Bir yayıncı olduğum için hiçbir zaman
yanımdaki konuğa terbiyesizlik etmemeye çalıştım. Hepsine siz diye hitap etmeye
çalıştım. Onlar sen demedikçe hepsine siz dedim. Dolayısıyla benim siz dediğim
bir kişi bana sen dediği noktada ben o tepkiyi gösterdim.”
Fıstıkoğlu şu şekilde devam etti: “Bu durum benim popülariteme
hiç değer katmadı. Açıkçası en azından medyada bu konunun tartışılması şerrin
içindeki hayır oldu. Bilinen ama konuşulmayan bir konuydu ve konuşulur hale
geldi. Ana haber bültenlerinde bile konuşuldu. Ben hiç almadığım kadar
yayınlara davet aldım. Fakat sadece bir gazete ve bir televizyona röportaj
verme kararı almıştım. Dolayısıyla sadece bir gazeteye röportaj verdim ve bir
canlı yayına katıldım. Asla da muhatapla bir araya gelmedim. Çünkü artık o işin
bana getireceği hiçbir katkı da yoktu. Aslında çok ısrarlı aramalara maruz
kaldım. Gece saat 01.00 da telefonum çaldı; ‘’bu yayına bağlanmak zorundasın,
bak bağlan senin için neler diyor’’ dediler. Hayır, dediğim gibi bu olayın bana
bir getirisi olamaz. Tartışılması adına bir adım atıldığı için sadece iyi oldu
diyebilirim.”
Şimdi de bir diğer gazeteci Banu Yelkovan ve futbol fanatiği,
Galatasaray taraftarı Ezgi Marangoz ile gerçekleştirdiğim röportajlara değinmek
istiyorum. Kendileriyle, tam anlamıyla kadınların futbola yönelik ilgilerini,
yaşadıkları olumlu ve olumsuz durumları ve Türkiye’de uygulanan “seyircisiz
maçlara kadınların ve çocukların gidebilmesi” uygulamasını konuştuk.
İlk olarak onlara, “Türkiye’de kadınların ve erkeklerin
futbola olan ilgileri arasında büyük fark olduğuna inanıyor musunuz?” şeklinde
bir soru iletiyorum. Her ikisi de bu konuda ciddi farkların olduğunu savunuyor.
Banu Yelkovan bu soruya şu şekilde cevap veriyor: “Evet ciddi
farklar olduğuna inanıyorum. Türkiye'de çocuklar ve yaşlı nüfus da dahil
futbolla ilgilenmeyen bir erkek bulmak çok zor. Herkes az ya da çok futbolu
takip ediyor, bilgi sahibi ve bir takım tutuyor. Kadınların ilgisi son yıllarda
gözle görülür şekilde artmış olsa da hala 'futbolun güzellikleri'
kategorisinde, tribün süsü muamalesi görüyorlar.”
Ezgi Marangoz ise şöyle yanıtlıyor: “Ciddi anlamda bir fark
var. Erkeklerin çok yüksek oranda futbolla ilgili olduklarını görüyoruz ama
kadınlarda bu ilgi son zamanlarda ortaya çıkmış durumda. Yine de çok yüksek bir
oran olmadığını düşünüyorum. Baktığımızda kadınlar maçlara ilgi gösteriyor ama
sıkı futbol takipçisi olan kadın sayısının çok olduğunu düşünmüyorum. En
azından erkeklere oranla bu kıyaslamayı yapabilirim.”
Hemen akabinde, her ikisini de, Türkiye’de kadın-erkek
ayrımcılığı maalesef her konuda olduğu gibi futbola da yansımış durumda.
Cinsiyet bakımından futbolda erkek egemenliğinden söz etmek çok da yanlış olmaz
diyerek, “Sizce geçmişten bugüne kadınlarda bu durumu kabullenmenin söz konusu
olduğunu söyleyebilir miyiz?” şeklinde bir soru iletiyorum.
Banu Yelkovan şu cümleleri sarf ediyor: “Türkiye'de sadece
futbolda değil, her konuda erkek egemenliğinden söz edebiliriz. Çoğu kadın için
bu durum o kadar normal bir hal ki kabullenmenin dışında bir yol olabileceğini
düşündüklerini bile zannetmiyorum. Erkeğin bu egemenliği şiddet boyutlarına
varmadıkça sorguladıklarını bile düşünmüyorum. Bu yüzden kabullenmekten daha
çok kanıksamak, normalleştirmek gibi durumlardan söz edilebilir. Çükü
kabullenmek deyince, önce sanki bir karşı çıkma olmuş ve bir noktada çaresizce
kabul edilmiş gibi bir hava oluyor. Oysa dediğim gibi çoğu kadın bu durumu
sorgulamıyor bile. Futbolda da bu farklı değil. Futbolun her alanında, sahada,
medyada, ekranda kadınlara ayrılmış bir kontenjan, kota artık adına ne derseniz
deyin bir bölüm var. Onun ötesinde bir alan açılmıyor, açılamıyor.”
Ezgi Marangoz ise şunları söylüyor: “Kabullenmeden ziyade kadınların bir bıkkınlık içinde olduğunu belki de erkeklerden fırsat bulamadıklarını söyleyebilirim. Erkekler ciddi anlamda çok ilgililer ki bu ilginin kimi zaman boyut değiştirdiğini de görüyoruz. Bu yüzden kadınların bir bıkkınlık içinde olduğu görülebilir. Kendi ailemden ve etrafta gördüklerimden örnek vereyim. Annem evde futbol izlenmesinden hoşlanmaz, sıkılır. Birçok evde aynı durumun olduğunu düşünüyorum. Erkeklerin ilgisinden dolayı bir bıkkınlığın var olduğunu görüyorum. Bir başka açıdan da erkeklerin "Siz ne anlarsınız" tavrı kadınların ilgisini köreltmiş olabilir. Uzun yıllardır kadınların ofsaytı anlayamadıkları söyleniyor, alay ediliyor. Hiçbir kadının zekası bir erkeğinkinden az değildir. Kadınlar da ofsaytın, çeşitli futbol kurallarının ne anlama geldiğini anlayabileceklerini düşünüyorum. Ama erkeklerin tavrı bu duruma neden oluyor. Bazı kadınların bir kabullenmişlik içinde olduğu belki söylenebilir ama artık kadınların çoğu, çok bilgisiz kesimler olsa bile, birçok şeyi kavrayacak zekaya sahip. İlginin artmasından da bunu anlayabiliriz. Artık bu ayrımcılığı yapmanın da anlamı yoktur. En az erkekler kadar kadınlar da artık futbolda söz sahibidirler.”
Daha sonra konuyu, Türkiye’deki seyircisiz maç uygulamasına
getiriyorum ve soruyorum: “Seyircisiz maçlara kadınların ve çocukların özel
olarak gidebilmesini nasıl yorumluyorsunuz? Sizce bu durumda bir ayrımcılık söz
konusu mu?”
Banu Yelkovan bu durumda bir ayrımcılık olduğunu
savunarak, şu cümleleri ekliyor: “Evet,
kesinlikle bir ayrımcılık var. Bu konuyla ilgili ilk günden beri hep aynı şey
söylüyorum ve giderek kendimi bir papağan gibi hissediyorum ama bu uygulamanın
yanlış olduğunu düşünüyorum. Dostlar alışverişte görsün tadında bir 'futbolu
kadınlara ve çocuklara sevdirme' hamlesi bence. Bir kere parasını verip
kombinesini almış kadınlara karşı büyük bir haksızlık var. Hadi onu bırak,
seyircisiz maçlara kadınları doldurduğunda onları aslında 'erkekleri
aratmayacağız' ruh haliyle oraya doldurmuş oluyorsun. Tribündekiler kadın gibi
görünüyor ama tezahüratlar ve ortam hala erkek. Bir de gerçekten öğrenmek
isteyeceklere neyin ne olduğunu anlatacak kimse olmadığı için bir de sahadaki
futbolun dinamiğiyle kopuk bir çığlık çığlığa maç izleme hali. Bu konuda benim
görüşüm bu şekilde.”
Ezgi Marangoz’un cevabı ise çok daha farklı bir şekilde
oluyor. Kendisi, bu soru için şöyle bir yanıt veriyor: “Kadınlar ve çocukların
erkekler kadar saldırgan olmadığı düşünülüyor ve bence buna bağlı olarak bu
uygulama yapılıyor. Aslında evet erkekler için futbolun her şey demek olması
onları bir bilinçsizliğe götürüyor kimi zaman. Küfürlerin de erkekler
tarafından çok sık ediliyor olması sonucu ve çeşitli başka nedenlerle saha
kapatma cezaları gelebiliyor. Ama kadınların bazıları da artık erkekler kadar
küfür ediyor. Yine de kendilerine hakim olabiliyorlar. Aslında bu bir ceza
olarak görülüyor ama erkeklerden kadınlara sıra gelmediği için kadınlar için
bir ödül diye düşünüyorum. Ben tek başıma bir maça gitmeye korkuyorum açıkçası.
Maçtaki erkek oranı o kadar çok ki tek bir kadın olarak gitmek çok zor oluyor.
Bu yüzden bizim açımızdan ceza diye düşünülen bu uygulama maça rahat gitme
şansı doğurduğu için ödül oluyor.”
Bu konunun biraz daha üstüne gidiyorum ve kendilerine, “Biraz
da iyi tarafından bakarsak, bu durumun kadınlar açısından futbola olan
ilgilerini gösterebilmek için bir fırsat niteliğinde olduğunu söylemek mümkün
mü?” sorusunu soruyorum.
Banu Yelkovan’ın bu soruya cevabı, çeşitli önerilerle
birlikte geliyor. Kendisi şu şekilde cevaplıyor: “Fırsat bence bedava olması.
Bu uygulamayı normal maçlarda ayrı bir aile tribünü yaparak, kadınlara
indirimli, belli bir yaşa kadar olan çocuklara bedava bilet satarak denemek
lazım. O tribündeki şartlar iyileştirilmeli. Çocuklara özel tuvaletler
eklenmeli. Büfesinde satılanlar bile gözden geçirilmeli. Yanında bir kadın ya
da bir çocukla gelen herkes 'aile' tribününde yerini alabilmeli. O zaman
kadınların ve çocukların maça gelmesi teşvik edilir. Tribünde daha çok 'aile
ortamı' istiyorsan, üzerinde düşünüldüğü belli olan uygulamalar yapmalısın.
Aile derken de kan ya da evlilik bağından asla söz etmiyorum. Yanında bir
çocuğun sorumluluğunu alarak maça gelmiş herkes o tribünde, çocuklara daha
uygun bir ortamda oturabilmeli.
Ezgi Marangoz ise, “Sanırım bu sorunun cevabını önceki soruda
vermiş oldum. Evet dediğim gibi erkek çokluğu olduğu zaman kadınlar
kendilerinde o ilgiyi dışa vurma cesaretini gösteremiyor olabilirler. Bu tür
uygulamalar rahatça o ilgiyi o sevgiyi dışa vurma imkanı sağlıyor. Bence bu çok
da kötü bir uygulama değil kadın taraftarlar açısından.” şeklinde sözlerini
sarf ediyor.
Biraz medyayı işin içine katarak, biraz da yakınarak Banu
Yelkovan’a şu şekilde bir soru soruyorum:
“Maalesef sporda da şiddetten ve
kaostan beslenen bir ülke haline geldik ve bu durum tribünlere de fazlasıyla
yansıyor. Sizce tribünlerdeki bu ortamı ve kaosu giderebilmek için, eşitsizlik
yapılmadan nasıl uygulamalara geçilebilir? Medyanın bu duruma size ne gibi bir
katkısı olabilir?
Banu Yelkovan’ın cevabı eleştirel bir biçimde oluyor ve devam
ediyor:” Tribünlerdeki şiddeti önlemenin yolu ortamı daha polisiyeleştirmekten
geçmiyor. Sürekli göz korkutarak bir şeyleri önlemeye çalışıyoruz. Ne yapılması
gerektiği, ne yapılırsa ne olacağı çok ortada oysa. İngiltere'ye, Almanya'ya
bakmak yeterli. Fanatikleri ve olay çıkaranları sözde değil, gerçekten uzak
tutabiliyorsan, dünyada eşi benzeri görülmemiş saçma yasalar yerine
uygulanabilir yasalar yapmakla işe başlanabilir. Bizde kontrol edemiyorsan
yasakla mantığı var. Cezaların kişiye verilmesi lazım. Sahaya biri atladığı
için neden bir sonraki maç toptan seyircisiz oluyor? Diğer taraftarların suçu
ne? Ben daha az ama daha uygulanabilir yasalarla daha çok düzen olacağını
düşünüyorum. İnsanlar tribünde ne yaparsa başına ne geleceğini iyi bilmeli.”
Son olarak kendisine, erkeklerin egemen olduğu bir sektörde
gazetecilik yaptığını ve yaptığı bir yorum veya yazdığı bir yazı sonrası ayrımcılık
içeren, olumsuz bir tepki alıp almadığını, aldıysa da nasıl karşıladığını
soruyorum.
Banu Yelkovan şu şekilde yanıtlıyor: “Ayrımcılık içeren
yorumlara bu işe ilk başladığımda çok rastladım. Köşeme fotoğraf göndermeyi
unuttuğum ve temsili bir karikatür çizdiği için uzunca bir süre aslında erkek
olduğum rumuzla yazdığım bile zannedildi. Şu an hemen aklıma gelen olumsuz bir
tepki hatırlamıyorum ama benim sözümün ağırlığının bir erkekle aynı olmadığının
da çok net farkındayım. Aynı cümleleri ezberleyip çıksak bir kadın söylediğinde
farklı, bir erkek söylediğinde farklı algılanır. Fark ettiğim bir diğer nokta
da erkek yorumcular birbirlerinin sözlerini daha az kesip, birbirlerinin
söylediklerine daha fazla onay verirken, ben bir şey söylediğimde karşıt fikirler
ya da söz kesmeler sanki daha fazlalaşıyor. Olumsuz bir tepki futbol kuralları
çerçevesindeyse, yani söylediğim şeye getirirken bir eleştiriyse ve ben hala
kendi fikrimin ya da bilgimin doğru olduğunu düşünüyorsam, fikir tartışmasına
girerim. Kadın olduğum için bir ayrımcılık hissedersem tavrım farklı olur.
'Tutmayın beni' diye ayağa fırlamam tabii ama yine de sinirlenmemeye çalışarak,
esprili de olsa bir karşılık veririm.”
Ezgi Marangoz’a da son olarak, futbolu çok yakından takip
eden iyi bir Galatasaraylı olduğunu söyleyerek, ne kadar sıklıkla maçlara
gittiğini ve maçları izlerken uyguladığı totemlerin neler olduğunu soruyorum.
Kendisinin cevabı bir hayli uzun oluyor ve maçlara dair
hissettiklerini büyük bir heyecanla dışa vuruyor:
“Elimden geldiğince ya da
fırsat buldukça maçlara gitmeye çalışıyorum ama ne yazık ki bu sayı çok
olamıyor. Ben ailedeki tek kadın Galatasaraylıyım. Babamla gidemediğim sürece
maçlara gitmem zor oluyor bu nedenle. Dediğim gibi o kadar erkek içinde kadın
olarak biraz zor oluyor. Özellikle maç çıkışlarında ben babamla giderken bile
bu zorluğu yaşıyorum. Ama fırsat buldukça da gitmeye çalışıyorum. Elimden gelse
de kombinem olsa her maça gidip takımımın yanında olabilsem ama dediğim
nedenler buna engel oluyor.
Gittiğim maçlarda tabii ki çeşitli totemlerim var. Bu her maç
değişebiliyor hatta her an değişebiliyor. En son Juventus maçında gol attıktan
sonra atkımı boynumdan çıkarıp sallamaya başladım bir heyecanla kendimi
kaptırdım ancak Juventus atağında gol olur endişesiyle atkımı boynuma geri
taktım. Yani evet garip gelebiliyor olabilir ama inanıyorum ben buna. Birçok
kişinin de totemler uyguladığını biliyorum, maçlarda da görüyorum. Evde maçları
izlerken de çeşitli totemlerim oluyor tabii, sürekli oturduğum koltukta maçı
izlemek gibi. Evet bununla alakası olmadığını biliyorum. Takım benim totemimle
maç kazanmıyor ya da kaybetmiyor ama bir kere o totem tuttu mu ona olan inanç
artıyor ve çeşitli totemler uygulanabiliyor. Benim yaptığım da bu.
Maç izlerken de tabii maça göre, maçın önemine göre hissiyatım
değişiyor. Şampiyonlar Ligi maçlarında veya derbilerde çok heyecanlanıyorum. Önemli veya
güzel bir gol attığımızda çok mutlu olup aşırı sevgi gösterilerinde
bulunabiliyorum. Genel olarak maçları izlemeyi gerçekten sevdiğim için güzel
duygular hissediyorum. Yenildiğimizde de bir o kadar üzülüyorum tabii. Sadece
Galatasaray değil diğer ligleri de takip ediyorum ve sevdiğim takımlar başarılı
olduğu zaman yine aynı duyguları hissedebiliyorum.”
Refferences:
For
photographs: http://www.haberimport.com/haber/bursasporlu-bayan-taraftarlar,-ilginc-pankartlariyla-dikkat-cekti-43266.htm
HAKAN İNCİ
